بررسی تقویم اقتصادی و اخبار مالی: رویکردی آموزشی

• گزارش NFP (نرخ اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا): این گزارش که اولین جمعه هر ماه توسط اداره آمار کار ایالات متحده منتشر می‌شود، تعداد اشتغال ایجاد یا از دست رفته در اقتصاد آمریکا به‌جز بخش کشاورزی را نشان می‌دهد. گزارش NFP به دلیل تأثیر زیادش بر دلار آمریکا و جفت‌ارزهای مرتبط، یکی از پیگیری‌شده‌ترین رویدادهاست. معمولاً NFP قوی (اشتغال‌زایی بالا) نشان‌دهنده اقتصاد روبه‌رشد است و می‌تواند ارزش دلار را تقویت کند، زیرا احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو را بیشتر می‌کند. برعکس، NFP ضعیف حاکی از افت اقتصاد بوده و ممکن است فشار بر بانک مرکزی برای کاهش نرخ بهره و تحریک رشد را افزایش دهد که این امر به تضعیف دلار می‌انجامد. به‌علاوه، همراه با NFP شاخص‌های مرتبط دیگری نظیر نرخ بیکاری و نرخ رشد دستمزد نیز منتشر می‌شوند که هر کدام پیام مکملی درباره سلامت بازار کار می‌دهند. کاهش نرخ بیکاری معمولاً به عنوان نشانه‌ای مثبت دیده می‌شود و ارز مربوطه را تقویت می‌کند، در حالی که افزایش بیکاری برعکس عمل می‌کند.
• CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده یا تورم): شاخص CPI میزان تغییرات قیمت سبدی از کالاها و خدمات مصرفی را اندازه‌گیری می‌کند و مهم‌ترین معیار سنجش تورم در سطح مصرف‌کننده است. افزایش بالاتر از انتظار CPI به معنای رشد سریع قیمت‌ها و بالا رفتن هزینه زندگی است که می‌تواند بانک مرکزی را مجبور به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم کند؛ اقدامی که معمولاً به تقویت ارزش پول ملی منجر می‌شود. در مقابل، تورم پایین‌تر یا کمتر از پیش‌بینی می‌تواند به معنای تحت‌کنترل بودن قیمت‌ها باشد و فشار کمتری برای افزایش نرخ بهره ایجاد کند که ممکن است افت ارزش ارز را به دنبال داشته باشد. معامله‌گران به محض انتشار CPI واکنش نشان می‌دهند، زیرا هرگونه غافلگیری (مثلاً تورم بسیار بالاتر یا پایین‌تر از پیش‌بینی) می‌تواند نوسانات شدیدی در بازار ارز ایجاد کند. گفتنی است در کنار CPI، شاخص PPI (شاخص قیمت تولیدکننده) نیز منتشر می‌شود که تغییرات قیمت در سطح عمده‌فروشی و تولید را نشان می‌دهد و می‌تواند به عنوان نشانه‌ای پیش‌نگر برای روند آتی CPI عمل کند.

• GDP (تولید ناخالص داخلی): تولید ناخالص داخلی بیانگر مجموع ارزش کالاها و خدمات نهایی تولیدشده در یک کشور طی یک بازه زمانی مشخص (معمولاً فصل یا سال) است. گزارش GDP یکی از گسترده‌ترین معیارهای سنجش وضعیت اقتصاد محسوب می‌شود و رشد یا رکود اقتصادی را نشان می‌دهد.GDP قوی (بالاتر از انتظار) به معنای گسترش اقتصاد است که معمولاً سرمایه‌گذاری‌های بیشتری را به کشور جذب کرده و ارزش ارز آن کشور را تقویت می‌کند. وقتی اقتصاد سریع‌تر از انتظار رشد می‌کند، بانک مرکزی احتمالاً به سمت سیاست پولی انقباضی (مثل افزایش نرخ بهره) می‌رود تا از داغ‌شدن بیش از حد اقتصاد جلوگیری کند؛ اقدامی که خود موجب تقویت بیشتر ارز می‌شود. از سوی دیگر، GDP ضعیف یا منفی (رشد کمتر از پیش‌بینی یا رکود) نگرانی‌ها از رکود را افزایش می‌دهد. در این حالت، بانک‌های مرکزی ممکن است نرخ‌های بهره را کاهش دهند یا سیاست‌های حمایتی اتخاذ کنند تا به اقتصاد جان ببخشند که این امر به تضعیف ارز آن کشور می‌انجامد. انتشار غیرمنتظره GDP (مثلاً بسیار فراتر یا بسیار کمتر از انتظار) می‌تواند موجی از نوسان در بازار ارز، بورس و حتی کالاها ایجاد کند. بنابراین معامله‌گران به دقت این شاخص را زیر نظر دارند و بر اساس آن استراتژی خود را تنظیم می‌کنند.
• نرخ بهره بانکی: تصمیمات مربوط به نرخ بهره توسط بانک‌های مرکزی اتخاذ و اعلام می‌شود. رویدادهای مرتبط با نرخ بهره (مانند جلسات تعیین نرخ بهره فدرال رزرو آمریکا، بانک مرکزی اروپا، بانک انگلستان، بانک ژاپن و غیره) از موثرترین اخبار بر بازارهای مالی هستند. افزایش نرخ بهره معمولاً منجر به تقویت ارز کشور می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران به دنبال بهره بالاتر، سرمایه خود را به آن ارز منتقل می‌کنند. برعکس، کاهش نرخ بهره جذابیت سرمایه‌گذاری در آن ارز را کاهش داده و اغلب به افت ارزش ارز منجر می‌شود. تأثیر این تصمیمات سریع و گاهی شدید است؛ برای مثال تنها با یک اعلام ناگهانی درباره تغییر نرخ، ممکن است شاهد نوسانات بزرگی در جفت‌ارزهای مرتبط باشیم. علاوه بر خود عدد نرخ بهره، لحن بیانیه بانک مرکزی و انتظاراتی که برای آینده ترسیم می‌کند نیز اهمیت دارد. حتی اگر نرخ بهره تغییری نکند، اما لحن مقامات بانک مرکزی تهاجمی‌تر (هاوکیش) یا محتاطانه‌تر (داویش) از انتظار باشد، بازار می‌تواند واکنش قابل توجهی نشان دهد. بنابراین، معامله‌گران اخبار نرخ بهره را نه تنها از دید رقم فعلی بلکه به عنوان سیگنالی برای مسیر آتی سیاست پولی تفسیر می‌کنند.
• نرخ بیکاری: نرخ بیکاری درصد افراد فعال جویای کار را که شاغل نیستند نشان می‌دهد و شاخصی مهم از وضعیت بازار کار است. معمولاً این نرخ همراه با گزارش‌های اشتغال (مثلاً همراه NFP در آمریکا) منتشر می‌شود. کاهش نرخ بیکاری به معنای بهبود بازار کار و اقتصاد است و اغلب به تقویت ارز کمک می‌کند، چرا که اشتغال بیشتر می‌تواند منجر به مصرف و رشد اقتصادی بالاتر شود. در مقابل، افزایش نرخ بیکاری هشداری از ضعف احتمالی در اقتصاد بوده که ممکن است سیاست‌گذاران را به اقدامات حمایتی (کاهش نرخ بهره یا محرک‌های اقتصادی) ترغیب کند و این موضوع فشار نزولی بر ارزش ارز وارد می‌کند. معامله‌گران به تغییرات نرخ بیکاری حساس هستند، به خصوص اگر این تغییرات خلاف جهت پیش‌بینی‌ها باشد. برای نمونه، اگر انتظار می‌رفت نرخ بیکاری کاهش یابد اما افزایش پیدا کند، بازار ممکن است واکنش منفی شدیدتری نشان دهد زیرا این امر سیگنال غیرمنتظره‌ای از تضعیف اقتصاد است.

بانک‌های مرکزی نقشی کلیدی در شکل‌دهی چشم‌انداز اقتصادی و جهت حرکت بازارهای مالی دارند. بسیاری از داده‌های مهم اقتصادی توسط نهادهای دولتی منتشر می‌شود، اما این بانک مرکزی است که با استفاده از این داده‌ها، سیاست‌های پولی را تنظیم می‌کند. تصمیمات و اظهارات بانک‌های مرکزی (مانند اعلام نرخ بهره، برنامه‌های خرید اوراق یا سایر سیاست‌های پولی) اغلب در تقویم اقتصادی به‌عنوان رویدادهایی بسیار بااهمیت علامت‌گذاری می‌شوند. دلیلش این است که سرمایه‌گذاران و معامله‌گران از خلال این تصمیمات می‌کوشند مسیر آتی اقتصاد و نرخ‌ها را پیش‌بینی کنند.

برای مثال، اگر بانک مرکزی سیگنال دهد که به‌دلیل رشد بالای تورم قصد افزایش نرخ بهره را دارد، بازار ممکن است پیشاپیش ارزش ارز مربوطه را بالا ببرد. برعکس، اشاره به سیاست‌های انبساطی (مثل کاهش نرخ بهره یا تزریق نقدینگی) اغلب به تضعیف ارز منتج می‌شود. به همین ترتیب، اظهارنظرهای مقامات بانک مرکزی درباره وضعیت اقتصاد (رشد، تورم، بیکاری و ...) می‌تواند انتظارات سرمایه‌گذاران را شکل دهد و نوساناتی در بازار ایجاد کند. حتی عدم تغییر نرخ بهره نیز اگر خلاف انتظار عموم باشد یا با بیانیه‌ای غیرمنتظره همراه شود، حرکت‌های بزرگی در بازار باعث خواهد شد.

نکته دیگر زمان‌بندی انتشار داده‌هاست. در بسیاری موارد، بانک‌های مرکزی خود منتشرکننده برخی شاخص‌ها هستند (مثلاً گزارش تورم توسط بانک مرکزی انگلیس یا بیانیه‌های سیاست پولی). همچنین نشست‌های دوره‌ای بانک‌های مرکزی (مثل نشست FOMC فدرال رزرو یا نشست‌های شورای حکام بانک مرکزی اروپا) در تقویم اقتصادی از پیش مشخص شده‌اند. معامله‌گران حرفه‌ای معمولاً در تقویم خود، این تاریخ‌ها را برجسته می‌کنند زیرا می‌دانند تصمیمات بانک‌های مرکزی می‌تواند روند بازار را برای هفته‌ها و ماه‌ها تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، تحلیل فاندامنتال عملاً بدون درنظرگرفتن نقش بانک‌های مرکزی ناقص خواهد بود.

همه رویدادهای درج‌شده در تقویم اقتصادی تأثیر یکسانی بر بازار ندارند. به منظور کمک به معامله‌گران، اغلب تقویم‌ها سطح اهمیت یا شدت اثر هر خبر را مشخص می‌کنند. این کار معمولاً با رنگ‌ها یا علائمی انجام می‌شود: به طور سنتی رنگ قرمز یا علامت سه علامت تعجب برای اخبار با تأثیر بالا (High Impact)، رنگ نارنجی برای اخبار با تأثیر متوسط (Medium Impact) و رنگ زرد برای تأثیر پایین (Low Impact) استفاده می‌شود.

• اخبار با تاثیر بالا: این رویدادها پتانسیل ایجاد نوسانات شدید و ناگهانی در بازار را دارند. گزارش‌هایی مانند NFP، تصمیمات نرخ بهره، CPI و GDP معمولاً در این دسته قرار می‌گیرند. هنگام انتشار این قبیل اخبار، ممکن است اسپرد جفت‌ارزها به شکل محسوسی افزایش یابد، قیمت‌ها با سرعت زیاد جابجا شوند یا حتی گپ ایجاد شود. معامله‌گران باید در زمان این اخبار بسیار محتاط باشند، چرا که حرکت‌های تیز بازار می‌تواند به سرعت دستورهای حدضرر را فعال کند یا باعث لغزش قیمتی (اسلیپیج) شود.
• اخبار با تاثیر متوسط: این اخبار معمولاً نوساناتی متوسط ایجاد می‌کنند. شاید یک گزارش اقتصادی متوسط (مثل تولیدات صنعتی یا موجودی انبارها) در شرایط عادی تغییرات خیلی بزرگی در بازار ارز ایجاد نکند، اما اگر عدد اعلامی خیلی دور از انتظار باشد یا در کنار اخبار مهم دیگری منتشر شود، می‌تواند اثر قابل توجهی داشته باشد. معامله‌گران اغلب این رویدادها را دنبال می‌کنند اما ممکن است بسته به استراتژی خود، در زمان آن‌ها همچنان در بازار فعال باشند با این حال اندازه موقعیت یا حدضرر خود را تنظیم می‌کنند.
• اخبار با تاثیر پایین: این موارد معمولاً شامل گزارش‌هایی هستند که به ندرت موجب حرکت‌های بزرگ در بازار می‌شوند. برای مثال، شاخص‌های دست دوم یا گزارش‌های کم‌اهمیت‌تر که بیشتر برای تکمیل تصویر کلی اقتصاد به کار می‌روند. معامله‌گرانی که تمرکز کوتاه‌مدت دارند ممکن است توجه زیادی به این اخبار نکنند. البته توجه داشته باشید که اخبار کم‌اهمیت در صورتی که در یک روز خلوت منتشر شوند یا بازار منتظر جهت است، می‌توانند اندکی حرکت ایجاد کنند. بنابراین بی‌توجهی کامل به آن‌ها نیز توصیه نمی‌شود، اما در مجموع اولویت با رصد اخبار مهم‌تر است.

به طور خلاصه، تقویم اقتصادی با مشخص کردن درجه اهمیت اخبار به شما کمک می‌کند تا تشخیص دهید کدام رویدادها شایسته توجه ویژه هستند. شما می‌توانید تقویم خود را طوری تنظیم کنید که فقط اخبار با اهمیت معین را نمایش دهد تا تمرکز خود را روی مهم‌ترین رخدادها بگذارید.

وقتی به یک تقویم اقتصادی نگاه می‌کنید، معمولاً چند ستون اصلی را مشاهده خواهید کرد که درک آن‌ها برای بهره‌گیری از تقویم ضروری است. به عنوان مثال، در یک رویداد اقتصادی معمول، اطلاعات زیر ارائه می‌شود:

• تاریخ و زمان: نشان‌دهنده زمان دقیق انتشار گزارش یا رویداد است. حتماً مطمئن شوید که منطقه زمانی تقویم را با منطقه زمانی خود تطبیق داده‌اید تا خبر را در زمان درست دنبال کنید.
• ارز (Currency): این ستون ارزی را نشان می‌دهد که خبر مربوطه بر آن تأثیر مستقیم دارد. برای نمونه اگر در تقویم کنار یک رویداد علامت USD باشد یعنی این خبر عمدتاً بر دلار آمریکا و جفت‌ارزهای مرتبط با آن تاثیر خواهد گذاشت.
• رویداد (Event): نام گزارش یا خبر منتشرشونده است. این می‌تواند عنوان‌هایی مثل "نرخ بیکاری", "شاخص CPI", "گزارش NFP" یا "جلسه بانک مرکزی اروپا" باشد که نوع رخداد را مشخص می‌کند.
• اهمیت (Impact): همان‌طور که گفته شد با رنگ یا علامتی میزان تاثیر احتمالی رویداد را نشان می‌دهد (بالا، متوسط، پایین).
• عدد قبلی (Previous): رقم مربوط به دوره قبلی همین شاخص است. برای مثال اگر رویداد "نرخ رشد GDP فصل دوم" باشد، مقدار فصل اول به عنوان عدد قبلی نمایش داده می‌شود. این عدد به ما پایه مقایسه تاریخی می‌دهد که آیا وضعیت بهبود یافته یا خیر.
• پیش‌بینی (Forecast): این ستون متوسط انتظار تحلیل‌گران از نتیجه گزارش را نشان می‌دهد. پیش‌بینی معمولاً از نظرسنجی اقتصاددانان و خبرگان بازار به دست می‌آید. بازار اغلب قبل از اعلام رسمی، این انتظارات را تا حدی روی قیمت‌ها اعمال می‌کند. به همین دلیل دانستن پیش‌بینی بسیار مهم است؛ زیرا واکنش بازار عمدتاً به اختلاف عدد واقعی با پیش‌بینی بستگی دارد.
• عدد واقعی (Actual): این ستون پس از انتشار خبر با عدد واقعی گزارش به‌روز می‌شود. عدد واقعی همان چیزی است که رسماً اعلام شده است (مثلاً "نرخ بیکاری این ماه X% شد").

نحوه تفسیر این سه عدد (قبلی، پیش‌بینی، واقعی) جوهره کار با تقویم اقتصادی است. حالت ایده‌آل بازار معمولاً این است که عدد واقعی در نزدیکی پیش‌بینی باشد و جهت تغییر آن نیز نسبت به عدد قبلی منطقی و قابل انتظار باشد. در این صورت معمولاً واکنش شدیدی در بازار نمی‌بینیم، چون اطلاعات تقریباً طبق انتظار بوده است.
اما اگر عدد واقعی به طور قابل توجهی بالاتر یا پایین‌تر از پیش‌بینی منتشر شود، آن‌گاه شاهد تغییرات ناگهانی خواهیم بود. به عنوان مثال، تصور کنید پیش‌بینی نرخ بیکاری 5٪ است اما عدد واقعی 6٪ منتشر می‌شود؛ چنین افزایشی غیرمنتظره احتمالاً باعث تضعیف شدید ارز مربوطه می‌شود زیرا بازار باید خود را با واقعیتی بدتر از انتظار تطبیق دهد.

مثالی دیگر: فرض کنید انتظار می‌رود تورم (CPI) ماهانه 0.2٪ افزایش یابد اما عدد واقعی نشان‌دهنده 0.5٪ افزایش است (بالاتر از پیش‌بینی). این یعنی تورم داغ‌تر از انتظار است، پس معامله‌گران احتمال افزایش نرخ بهره را بیشتر می‌بینند و ارز مورد نظر تقویت می‌شود؛ چنان‌که در یک نمونه واقعی، انتشار تورم فراتر از انتظار در بریتانیا موجب جهش ارزش پوند شد.

بنابراین هنگام خواندن تقویم: (1) ابتدا نگاه کنید قبلی چه بوده، (2) پیش‌بینی بازار چیست و (3) عدد واقعی چه مقدار و با چه اختلافی نسبت به پیش‌بینی منتشر می‌شود. این مقایسه به شما می‌گوید واکنش سریع بازار احتمالاً به چه صورت خواهد بود.
اگر Actual > Forecast برای یک شاخص مثبت (مثل اشتغال یا GDP)، معمولاً اثر مثبت بر ارز دارد، و اگر Actual < Forecast اثر منفی خواهد بود (و برعکس برای شاخص‌های منفی مثل نرخ بیکاری یا مطالبات بیکاری). البته باید به سایر جزئیات خبر هم توجه کرد و زمینه کلی اقتصاد را در نظر گرفت، اما این قانون کلی نقطه شروع خوبی است.

معامله‌گرانی که از استراتژی‌های تحلیل بنیادین استفاده می‌کنند، تقویم اقتصادی را مانند نقشه راهی برای تصمیم‌گیری‌های خود می‌دانند. در تحلیل فاندامنتال، هدف اصلی بررسی عوامل اقتصادی و مالی مؤثر بر ارزش دارایی‌هاست؛ بنابراین داده‌های منتشرشده در تقویم اقتصادی سوخت مورد نیاز این تحلیل را فراهم می‌کنند. به طور مشخص، یک معامله‌گر بنیادین برای برنامه‌ریزی معاملات خود اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

• شناسایی رویدادهای کلیدی مرتبط: ابتدا از میان خیل رویدادهای تقویم، آن‌هایی را که بیشترین اهمیت را برای ارزهای مورد معامله‌اش دارند گلچین می‌کند. برای مثال اگر روی جفت‌ارزهای دلار آمریکا کار می‌کند، وقایعی چون NFP، تصمیمات فدرال رزرو، CPI آمریکا و GDP این کشور را با دقت دنبال خواهد کرد. این شناسایی به او کمک می‌کند بداند چه زمانی باید بیشتر مراقب بازار باشد یا آماده ورود/خروج شود.
• بررسی پیشینه تاریخی: معامله‌گران بنیادین حرفه‌ای معمولاً به داده‌های قبلی و تاریخچه واکنش بازار به آن داده‌ها نگاه می‌کنند. مثلاً بررسی می‌کنند در دفعات قبلی که نرخ بهره افزایش یافته یا NFP خیلی بهتر از انتظار آمده، بازار چه واکنشی نشان داده است. این کار تصویر بهتری از حساسیت بازار به اخبار مختلف به دست می‌دهد و به معامله‌گر دید می‌دهد که مثلاً “اگر این بار هم تورم خیلی بالا برود، احتمالاً فلان سناریو تکرار می‌شود”.
• در نظر گرفتن شرایط کلی بازار: هیچ خبر اقتصادی در خلأ منتشر نمی‌شود. معامله‌گر بنیادین همیشه زمینه فعلی را در نظر دارد؛ مثلاً اینکه آیا اقتصاد در فاز رکودی است یا رونق، آیا تنش‌های سیاسی در جریان است، وضعیت سایر کشورها چگونه است و ... . این زمینه‌ها می‌توانند تأثیر خبر را تشدید یا تضعیف کنند. برای نمونه، شاید یک آمار خوب اشتغال در شرایط عادی باعث رشد ارز شود، اما اگر همزمان تنش سیاسی شدیدی وجود داشته باشد، اثر مثبت خبر ممکن است خنثی یا کمرنگ شود.
• مقایسه با انتظارات (سناریوسازی): همان‌طور که در بخش قبل گفته شد، اختلاف واقعیت با پیش‌بینی مهم‌ترین عامل در واکنش بازار است. بنابراین معامله‌گر بنیادین سناریوهای مختلف را از قبل در ذهن یا روی کاغذ مجسم می‌کند: اگر عدد واقعی خیلی بهتر از پیش‌بینی شد چه خواهم کرد؟ اگر بدتر شد چطور؟ داشتن این برنامه‌ها باعث می‌شود هنگام اعلام خبر سردرگم نشود و احساسات زودگذر تصمیماتش را خراب نکند.
• زمان‌بندی اجرای معاملات: برخی معامله‌گران بنیادین ترجیح می‌دهند قبل از خبر وارد معامله شوند (با اتکا به تحلیلی که از شرایط و احتمال نتیجه خبر دارند) تا اگر پیش‌بینی‌شان درست بود، با انتشار خبر در سود بروند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند بعد از خبر معامله کنند؛ یعنی صبر می‌کنند تا خبر منتشر و واکنش اولیه بازار مشخص شود، سپس بر اساس نتیجه واقعی معامله می‌کنند. هر دو روش مزایا و معایب خود را دارد: ورود قبل از خبر ریسک بیشتری دارد (چون ممکن است پیش‌بینی‌تان غلط باشد و بازار برخلاف شما حرکت کند)، اما در صورت درست بودن تحلیل سود بالقوه بیشتری نصیبتان می‌شود. ورود بعد از خبر ایمنی بیشتری دارد چون بر پایه واقعیت اقدام می‌کنید، اما ممکن است بخشی از حرکت بزرگ قیمت را که بلافاصله پس از خبر رخ می‌دهد از دست بدهید یا با اسلیپیج وارد شوید. در هر صورت، زمان‌بندی معامله بر اساس تقویم اقتصادی یکی از مهارت‌هایی است که با تمرین و تجربه بهبود می‌یابد.

حتی اگر یک معامله‌گر صرفاً تکنیکال باشید، دانستن زمان اخبار مهم به شما در زمان‌بندی ورود و خروج کمک می‌کند. بسیاری از معامله‌گران تکنیکال که تمرکزشان بر نمودار است، از تقویم اقتصادی استفاده می‌کنند تا از زمان انتشار اخبار باخبر شوند و در حوالی آن زمان‌ها جانب احتیاط را رعایت کنند.
مثلاً ممکن است یک تحلیلگر تکنیکال بگوید: "من بر اساس الگوی نمودار قصد خرید دارم، اما چون فردا گزارش NFP است، صبر می‌کنم پس از اعلام گزارش اقدام کنم تا گرفتار نوسان غیرعادی نشوم." این نشان می‌دهد که حتی اگر جزئیات خبر برای تکنیکالیست اهمیت نداشته باشد، خود زمان‌بندی خبر برای مدیریت ریسک او مهم است.

معامله در زمان انتشار اخبار مالی مهم مانند راه رفتن روی لبه تیغ است؛ از یک سو فرصت کسب سود سریع به دلیل نوسانات شدید وجود دارد و از سوی دیگر ریسک ازدست‌دادن سرمایه در چند لحظه. در اینجا چند نکته کلیدی برای معامله‌گری در زمان اخبار را مرور می‌کنیم:

• حجم معامله را کاهش دهید: در زمان اعلام اخبار بزرگ (مثل NFP یا تصمیم نرخ بهره)، نوسان قیمت می‌تواند بسیار بیشتر از حالت عادی باشد. یکی از راه‌های مدیریت ریسک، کوچک‌تر کردن اندازه پوزیشن (Volume) است. با این کار، حتی اگر حرکت بازار برخلاف انتظار شما بود، ضرر بالقوه شما کمتر خواهد بود.
• استاپ‌لاس (حد ضرر) را هوشمندانه تنظیم کنید: قرار دادن حد ضرر برای هر معامله ضروری است، اما در مواقع انتشار خبرهای مهم باید توجه داشت که قیمت‌ها ممکن است با جهش‌های ناگهانی (Spike) همراه شوند.
  اگر استاپ‌لاس شما خیلی نزدیک باشد، حتی نوسان کوتاه و لحظه‌ای می‌تواند شما را از بازار خارج کند. برخی معامله‌گران در زمان اخبار حد ضرر دورتری در نظر می‌گیرند یا حتی ترجیح می‌دهند از ابزارهای مدیریت ریسک پیشرفته‌تری استفاده کنند تا از نوسانات گذرا آسیب نبینند. البته هرگز نباید بدون حد ضرر معامله کرد؛ بلکه فاصله مناسب را با توجه به شدت نوسان انتخاب کنید.
• از اهرم (لوریج) کمتری استفاده کنید: نوسانات شدید در زمان اخبار بزرگ در ترکیب با لوریج بالا می‌تواند حساب معاملاتی شما را به سرعت به خطر بیاندازد. توصیه می‌شود در چنین مواقعی با اهرم پایین‌تری معامله کنید تا حاشیه امن بیشتری در برابر تغییرات ناگهانی قیمت داشته باشید.
• آماده تغییر شرایط باشید: هنگام نزدیک شدن به زمان خبر، پلتفرم معاملاتی خود را زیر نظر داشته باشید. احتمال افزایش اسپردها و کاهش نقدینگی توسط بروکر در لحظات حساس وجود دارد که می‌تواند بر اجرای دستورات شما تأثیر بگذارد.
  همچنین لغزش قیمت (زمانی که دستور شما در قیمتی بدتر از قیمت تنظیم‌شده اجرا می‌شود) در این مواقع شایع است. بنابراین اگر قصد دارید دقیقاً حین خبر معامله کنید، این ریسک‌ها را در نظر بگیرید.
• در برخی موارد، کنار گود بایستید: هیچ اشکالی ندارد که یک معامله‌گر مبتدی تصمیم بگیرد در زمان اعلام یک خبر مهم اصلاً معامله‌ای انجام ندهد. اگر استراتژی مشخص یا تجربه کافی برای معامله بر مبنای اخبار ندارید، تماشای بازار و یادگیری واکنش آن می‌تواند ارزشمندتر از ورود عجولانه باشد.
  بسیاری از معامله‌گران با‌تجربه نیز ترجیح می‌دهند در زمان رویدادهای بسیار پرنوسان (مثل انتشار آمار اشتغال بسیار غیرمنتظره یا رخدادهای ژئوپلیتیک) از بازار فاصله بگیرند تا از آسیب دور بمانند.

در نهایت، مدیریت ریسک حرف اول را در معاملات اخبار می‌زند. همیشه پیش از انتشار یک خبر بزرگ از خود بپرسید: "بدترین سناریو چیست و چگونه می‌توانم در برابر آن محافظت شوم؟" با این ذهنیت، می‌توانید از ابزارهایی چون حد ضرر، حد سود، تنظیم حجم مناسب و داشتن برنامه خروج اضطراری استفاده کنید. بازار در زمان اخبار می‌تواند غیرقابل‌پیش‌بینی باشد؛ بنابراین آمادگی و احتیاط بیش از حد در این مواقع بهتر از غافلگیری و پشیمانی پس از آن است.

دو مکتب اصلی در تحلیل بازارهای مالی تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادین هستند. هر کدام از این رویکردها دیدگاه متفاوتی نسبت به اخبار اقتصادی دارند و روش برخوردشان با رویدادهای تقویم اقتصادی متمایز است:

• نگاه تحلیل‌گران بنیادین: برای یک تحلیل‌گر بنیادین، اخبار اقتصادی قلب تصمیم‌گیری محسوب می‌شود. این افراد به جزئیات گزارش‌ها و داده‌ها توجه زیادی دارند و سعی می‌کنند ارزش ذاتی ارزها را بر اساس شاخص‌های اقتصادی ارزیابی کنند.
  به عبارت دیگر، یک معامله‌گر بنیادین این سوال را می‌پرسد: "این خبر چه چیزی درباره سلامت اقتصاد می‌گوید و چگونه بر عرضه و تقاضای ارز اثر می‌گذارد؟" برای مثال اگر خبری منتشر شود که تورم به شدت بالاست، یک تحلیل‌گر بنیادین فوراً به این فکر می‌کند که بانک مرکزی برای مهار تورم ممکن است نرخ بهره را بالا ببرد و در نتیجه آن ارز در میان‌مدت تقویت خواهد شد. بنابراین شاید به دنبال فرصت برای خرید ارز مربوطه باشد.
  به طور خلاصه، معامله‌گر بنیادین بر محتوای خبر و تأثیر مستقیم آن بر عوامل اقتصادی تمرکز دارد و تصمیمات خود را بر همین مبنا می‌گیرد. آموزش و دوره تحلیل بنیادین فارکس نیز معمولاً بر درک همین روابط علت و معلولی بین اخبار و بازار تأکید دارد.
• نگاه تحلیل‌گران تکنیکال: در سوی دیگر، تحلیل‌گران تکنیکال تمرکز خود را بر نمودارهای قیمت و الگوهای تاریخی می‌گذارند و کمتر به چرایی حرکت بازار از دید اقتصادی می‌پردازند. برای آن‌ها، نمودار قیمت همه اطلاعات لازم را در دل خود دارد. بنابراین یک تکنیکالیست ممکن است بگوید: "صرف‌نظر از اینکه اخبار چه می‌گوید، من بر اساس الگوی نمودار معامله می‌کنم."
  با این حال، اخبار اقتصادی حتی برای این گروه نیز بی‌اهمیت نیست. بسیاری از تکنیکالیست‌ها از تقویم اقتصادی به عنوان ابزاری برای دوری از خطر استفاده می‌کنند؛ به این صورت که زمان انتشار اخبار مهم را می‌دانند و در حوالی آن، یا معامله‌ای باز نمی‌کنند یا دست‌کم جانب احتیاط را رعایت می‌کنند.
  برای مثال، ممکن است معامله‌گر تکنیکال استاپ‌لاس‌های خود را پیش از یک خبر مهم کمی دورتر ببرد یا حجم معامله را کاهش دهد تا از نوسانات غیرعادی در امان بماند. اما از منظر تصمیم‌گیری، این گروه محتمل است پس از عبور موج خبر، دوباره بر اساس سیگنال‌های تکنیکال وارد عمل شوند.
• ترکیب دو رویکرد: در عمل، بسیاری از معامله‌گران موفق تلاش می‌کنند بهترین‌های هر دو روش را ترکیب کنند. یعنی هم روندها و نقاط ورود/خروج را بر پایه تحلیل تکنیکال تشخیص می‌دهند، هم درکی از فاکتورهای بنیادین دارند تا در زمان اخبار غافلگیر نشوند.
  برای مثال، ممکن است یک معامله‌گر تکنیکال تصمیم بگیرد یک جفت‌ارز را بخرد چون نمودار یک الگوی صعودی نشان می‌دهد، اما اگر بداند هفته آینده تصمیم مهمی از سوی بانک مرکزی در راه است، شاید حجم معامله را کمتر کند یا حد ضرر را وسیع‌تر بگذارد تا ابتدا نتیجه خبر مشخص شود.
  بالعکس، یک معامله‌گر بنیادین که بر اساس اخبار مثبت وارد معامله خرید شده، ممکن است از تحلیل تکنیکال برای انتخاب نقطه ورود مناسب‌تر یا تعیین حد سود بهره بگیرد.

به طور کلی، تحلیل بنیادین و تکنیکال رقیب یکدیگر نیستند بلکه دو ابزار مکمل‌اند. در مواجهه با اخبار اقتصادی، تحلیل بنیادین به شما می‌گوید "چه اتفاقی در حال رخ دادن است و چرا" و تحلیل تکنیکال کمک می‌کند تصمیم بگیرید "چگونه و کجا وارد یا خارج شوید".
هر معامله‌گر بسته به سبک خود می‌تواند وزن هر کدام را در تصمیماتش تنظیم کند. مهم آن است که نسبت به رویدادهای مهم بی‌اعتنا نباشید؛ حتی اگر خود را صد درصد تکنیکال می‌دانید، حداقل تقویم اقتصادی را برای مدیریت ریسک دنبال کنید. از سوی دیگر اگر بنیادین‌کار هستید، توجه به روندهای تکنیکال می‌تواند نقطه ورود و خروج بهتری برای بهره‌گیری از اخبار به شما بدهد.

تقویم اقتصادی همچون قطب‌نمایی است که شما را در دریای پرتلاطم بازارهای مالی راهنمایی می‌کند. برای یک معامله‌گر تازه‌کار، شاید تعداد زیاد اعداد و رویدادها در تقویم در ابتدا دلهره‌آور باشد، اما با تمرین و مطالعه مستمر خواهید دید که چگونه این تقویم به یکی از بهترین دوستان شما تبدیل می‌شود. توصیه می‌کنیم در طی دوره آموزش تحلیل بنیادین خود، هر روز صبح نگاهی به تقویم اقتصادی بیندازید؛ حتی اگر قصد معامله ندارید، این کار به شما دید وسیع‌تری از جو کلی بازار می‌دهد و به مرور زمان در تشخیص اخبار مهم از کم‌اهمیت به شما مهارت می‌بخشد.

هنگام یادگیری و شرکت در دوره‌های تحلیل بنیادین فارکس، حتماً روش استفاده از تقویم اقتصادی را تمرین کنید. سعی کنید رویدادهای هفته جاری را شناسایی کرده و پیش‌بینی شخصی خود را از تأثیر هر کدام داشته باشید. سپس نتیجه واقعی را با پیش‌بینی مقایسه کنید و واکنش بازار را مشاهده نمایید. این تمرین باعث می‌شود درک عمیق‌تری از روابط بین شاخص‌های اقتصادی و حرکت قیمت‌ها پیدا کنید. همچنین مطالعه گزارش‌ها و مقالات تحلیلی پس از انتشار اخبار می‌تواند دانش شما را افزایش دهد.

در پایان، به خاطر داشته باشید که هیچ معامله‌گری تنها با تکیه بر یک ابزار موفق نمی‌شود. تقویم اقتصادی را در کنار سایر ابزارهای آموزشی خود مانند تحلیل چارت، مدیریت سرمایه و روان‌شناسی معاملات به کار گیرید.
موفقیت در بازار فارکس حاصل ترکیب دانش، تجربه و انضباط است. با لحنی آرام و گام‌هایی استوار پیش بروید، از اشتباهات درس بگیرید و هر روز بر مهارت‌های خود بیفزایید. مطمئن باشید با گذشت زمان، درک اخبار و داده‌های اقتصادی به یکی از نقاط قوت شما تبدیل خواهد شد.
استفاده مداوم از تقویم اقتصادی در چارچوب یک آموزش فارکس ساختاریافته و برنامه‌ریزی‌شده، پلی مطمئن به سوی تصمیم‌گیری‌های آگاهانه‌تر و معاملات موفق‌تر شما خواهد بود.